putnik

ako je dan tako taman
sto mu tek donosi noc
gdje potok crna zmija tece
i gdje je suma tamnica mraka

a nade - ptice nocu zanijeme
mrklina guta rubove puta
sve teze korak po korak gazi
umorna dusa bjeloluta

a noga - slijepac, zastane, krene
gdje se u ponor rusi put
od nijemog straha slede se zjene
srusi se putnik bjelolut

a sutra opet zora
kao vidik dragi smrt ce stici
a on ce nasmijan i bez glave
cudesno lako kroz noc ici